همایون شجریان در مراسم رونمایی از دو آلبوم منتشر نشده خسرو آواز ایران درباره امکان برگزاری کنسرت در خیابان گفت: آرزوی من برگزاری کنسرت در خیابان است و برای برگزاری این کنسرت باید همه جوانب را در نظر بگیریم.
همایون شجریان در نشست خبری رونمایی از دو آلبوم منتشر نشده از آخرین کنسرت زنده محمدرضا شجریان در اروپا در سال 1392 با عناوین «سر در غریبان» و «بنگ دوهل» در قالب ویژه برنامه «یاد جاودان» گفت: در موسیقی راهم را باز کردم اما به اندازه پدرم نبودم.
شجریان افزود: به فکر برگزاری مراسم برای آثار استاد نبودیم. ممکن است در آینده تصمیم به انجام این کار بگیریم.
این خواننده درباره انتشار آلبوم مشترک محمدرضا شجریان و برادران پورنذری گفت: پدرم علاقه چندانی به انتشار این آلبوم نداشت و دلیل آن سردرگمی سهراب پورنذری بود، شاید اگر استاد الان زنده بود این آلبوم منتشر می شد و این سردرگمی برطرف می شد، شاید بتوانیم در این باره تصمیم دیگری در اختیار علاقه مندان قرار دهیم.
شجریان درباره برگزاری مهمانی در خیابان و چالش هایی که در این حوزه به وجود می آید، گفت: خیابان هست، مردم هستند و ما هستیم و آرزوی من هم هست و با توجه به تجربیات قبلی باید همه جوانب را برای برگزاری جشن سنجید. برخی از عاشقان آن زمان شرایط را برای برگزاری جشن مناسب نمی دانستند. برگزاری کنسرت در خیابان آرزوی من بوده، هست و خواهد ماند.
این خواننده درباره تجربیات موسیقایی خود گفت: همیشه سعی کردم بهترین راه را انتخاب کنم، خودم را به چالش بکشم و آثار متنوعی منتشر کنم. همکاری با هنرمندان، اولین چیزی که دوست دارم کار کوک است. اگر نه، متاسفم که برخی از این کارها راضی نشدند. من همیشه سعی می کنم 100 بگذارم.
وی درباره فعالیت های دخترش یاسمین گفت: علایق یاسمین به موسیقی غربی به جز انگلیسی و فرانسوی است اما علاقه زیادی به ایران دارد. او عاشق خواندن آثار ایرانی است و تمرکزش روی موسیقی غربی است و هنوز هم اجازه دارد سلیقه خود را دنبال کند. فرقی نمی کند در ایران بخواند یا خارج از کشور. اگر فارسی بخواند مثل سلیقه ما نیست.
شجریان درباره مرزبندی های سیاسی و اجتماعی و استفاده از واژه های خواننده حکومتی و غیردولتی گفت: من خواننده محبوب و بخشی از مردم هستم. یک نقطه ضعف است. نمی توان به یک جمله بسنده کرد. اجرای هنرمند باید نشان دهد که او چگونه از هوش هیجانی و اجرای برنامه برخوردار است. من عصبانیت برخی از این مسائل را درک می کنم. «اگر نمیخواستی، لیلی، چرا جام مرا شکستی؟»
وی درباره حمایت از خوانندگان زن گفت: خوشحالم که در این عرصه ایفای نقش می کنم. این شرایط غیر قابل قبول است. یک روز به مدیر برنامه گفتم: اگر بخواهیم اقدام عملی کنیم، چه کنیم؟ با آقای خسروبانه دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی جلسه ای داشتیم. نتیجه جلسه این بود که خلأهایی در این زمینه در جامعه وجود دارد.
شجریان در خصوص برگزاری کنسرت در ایران گفت: در برنامه های گذشته نتوانستیم به یک هشتم هواداران پاسخ دهیم. هدف این بود که اکثر هواداران با بلیت ارزان به همراه خانواده در این کنسرت شرکت کنند. ما مدتها به این موضوع فکر می کردیم. کاری که آقای قربانی برای ایجاد یک ساختار و میزبانی از 9000 نفر انجام داد، ایده خوبی بود. امیدواریم در خصوص اجرای این طرح مذاکراتی صورت گیرد تا بتوانیم در شهرستان ها و تهران کنسرت برگزار کنیم.

